Od Rossen c.n. Reeve/Kriz

Spojrzałam na niego z miłością w oczach. Tak, teraz byłam już pewna. Reeve był tym jedynym. Kochałam go.

- Reeve, nigdy nie wypędziłabym cię z watahy... poza tym ja... kocham cię - szepnęłam, wtulając się w niego nieśmiało.

Odpowiedział tym samym i trącił mnie w nos. Siedzieliśmy tak przez jakiś czas patrząc na księżyc widoczny zza bluszczu. Terila, samica feniksa, rozpoczęła swą niesamowitą pieśń, która wydała mi się idealnie dopasowana do sytuacji, w której się znajdowaliśmy. Zapadliśmy w coś w rodzaju transu, wsłuchani w muzykę, przytulaliśmy się do siebie. Ocknęłam się dopiero, gdy ujrzałam Lily, która smacznie spała na mchu.

- Reeve, czas wracać do jaskiń.... - szepnęłam, wskazując na małą. - Wprowadziłbyś się do mojej groty? - spytałam.

- Oczywiście - odparł i wstał, podchodząc do maleńkiej. Delikatnie, tak by jej nie zbudzić, złapał ją za kark i uniósł. Wskazał na wyjście i ruszyliśmy. Mógł lecieć, a jednak tego nie zrobił. Szedł przy mnie, co jakiś czas ocierając się o mnie. Kiedy dotarliśmy do jaskiń weszłam pierwsza, a on podążył tuż za mną. Położyłam się na piasku, tuż obok mchu, na którym Reeve ułożył Lily. Podszedł do mnie i położył się tuż przy mnie. Położyłam mu głowę na piersi i usnęłam.

* * *

Następnego dnia bawiłam się z małą, gdy podszedł do mnie Kriz. Reeve'ego nie było. Wyszedł po coś do Kiby i Shili. Szczerze? Ich obecność już mi nie przeszkadzała, ba - cieszyłam się z niej. Basior zaczął rozmowę, a ja zdziwiłam się, gdy powiedział:

- To trochę skomplikowane... Em, hm..... Ładną mamy dziś pogodę prawda?

Spojrzałam na niego bacznie i spytałam:

- Kriz, o co chodzi? Czy coś się stało? - Przypomniałam sobie coś i dodałam: - Chodzi ci o Naranje? 

Rzucił mi zaskoczone spojrzenie i odparł:

-...

<Kriz, dokończysz?>